مشروعیت تحصیل دلیل در جرایم فضای مجازی در حقوق جزایی ایران

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم‌شناسی، گروه حقوق، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی، نراق، ایران.

2 استادیار، گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی، نراق، ایران. (نویسنده مسؤول)

3 استادیار، گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی، نراق، ایران.

10.22034/jccj.2022.353697.1061

چکیده

به دلیل گسترش فن­آوری اطلاعات، حقوق سنتی با نوع جدیدی از ادلـه در کشـف جـرم روبه‌رو شده که این ادله به دلیل مشکلاتی از قبیـل «دشـوار بـودن صـحت انتسـاب، قابلیـت تحریف، تخدیش و تخریب» دستگاه قضایی را در تحصیل کشف دلیل و اثبات آن با چالش جدیدی مواجه نمود. تضمین امنیت، اعتبار و اصـالت داده­هـا درفضای مجازی، کـه پـیش‌شـرط تعیین کننده­ استنادپذیری ادله الکترونیک محسوب می­شود، امری به غایت دشوار اسـت و تنها از طریق راهبردهای فنی تا اندازه­ای محقق می­شود. قانونگذار ایـران نیـز از توجـه بـه این راهبردهای فنی غافل نبوده و در مقررات مختلف بـه ایـن ضـرورت اشـاره کـرده اسـت. روش این مقاله به­صورت توصیفی و تحلیلی است و چنین نتیجه گرفته شد که قانونگذار در ماده40 قانون جرایم رایانـه­ای در بحث توقیف داده­ها به تدابیر امنیتی به طور تمثیلـی پرداختـه و مقنن در ماده656 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 استفاده از تمهیدات امنیتی مطمئن برای احراز هویت و احراز اصالت را ضروری تلقی می­کند. با نظر به اشارات مکرر قانونگذار به استفاده از ایـن تـدابیر امنیتـی به نظر می­رسد اساس قابلیت استناد بودن این ادله، اتخاذ این تدابیر است هرچنـد تـاکنون اقدامات چندانی در خصوص فراهم ساختن بسترها جهت اسـتفاده از ایـن راهکارهـا انجـام نشده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Legitimacy of Evidence in Cyberspace Crimes in Iranian Criminal Law

نویسندگان [English]

  • Afshar Khosravizad 1
  • Roohollah Sepehri 2
  • Hamideh Bababee 3
1 Ph.D Student in Criminal Law and Criminology, Department of Law, Naragh Branch, Islamic Azad University, Naragh, Iran.
2 facultyAssistant Professor, Department of Law, Naragh Branch, Islamic Azad University, Naragh, Iran. (Corresponding Author)
3 Assistant Professor, Department of Law, Naragh Branch, Islamic Azad University, Naragh, Iran.
چکیده [English]

Due to the expansion of information technology, Traditional law is faced with a new type of evidence in crime detection called digital evidence. Due to problems such as "difficulty of correct attribution, possibility of distortion and destruction", the judicial system faced a new challenge in proving the evidence. It is extremely difficult to guarantee the security, validity and authenticity of data in the virtual space, which is a prerequisite for the credibility of electronic evidence and it can only be achieved to some extent through technical strategies. The legislator of Iran has not neglected to pay attention to these technical strategies and has mentioned this necessity in various regulations. The method of this article is descriptive and analytical. As a conclusion, it should be said that the legislator in Article 40 of the Computer Crimes Law has dealt with security measures metaphorically in the discussion of data seizure. The legislator has deemed it necessary to use reliable security measures to verify identity and authenticity in Article 656 of the Criminal Procedure Law approved in 2013. Attribution of reason in virtual crimes to the accused should be legitimate and convincing and based on criminal grounds.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Legitimacy of Evidence
  • Crimes in Cyberspace
  • Evidence to Prove a Lawsuit
  • Electronic Evidence