انجمن علمی فقه جزای تطبیقی ایران فقه جزای تطبیقی 2980-860X 6 3 2026 09 23 Analysis of the ruling on adultery with in-laws in Islamic jurisprudence (criticism of the approach of the Islamic Penal Code 92) واکاوی حکم زنا با محارم رضاعی در فقه مذاهب اسلامی (نقد رویکرد قانون مجازات اسلامی 92) 108 121 246707 10.22034/jccj.2026.549631.1770 FA محمد رضا کیخا گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، سیستان و بلوچستان، ایران. 0000-0003-3434-287x مصطفی اربابی مجاز گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، سیستان و بلوچستان، ایران. 0000-0002-4906-9485 عاطفه نوشیروانی دانشجوی دکتری گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، سیستان و بلوچستان، ایران. 0009-0000-1713-9154 Journal Article 2025 09 27 Imamiyyah and Sunni jurists consider the religious punishment for adultery with incest as murder. However, there is a serious difference of opinion regarding the scope of the ruling. Some consider this ruling to be limited to relative incest, while others, due to the use of the word “incest” in the relevant narrations, consider foster incest to be included in this punishment. However, the Islamic Penal Code 92 is in accordance with the first view in Article 224 and has considered the aforementioned punishment to be limited to relative incest. This research, which was conducted using a descriptive-analytical method and by examining jurisprudential, narrative and legal sources, shows that the view of assigning the aforementioned ruling to relative incest is controversial. The most important arguments presented include the criticism of the well-known arguments in Imamiyyah jurisprudence (appearance, tabader, the rule of da’) and the unification of the criteria for relative and foster incest in Sunni jurisprudence. Therefore, it is proposed to amend Article 224 of the Islamic Penal Code 92 by adding the clause “incestuous incest”. فقهای امامیه و اهل ‌سنت مجازات شرعی زنا با محارم را قتل می‌دانند. اما در گستره‌ی شمول حکم اختلاف دیدگاه جدی وجود دارد. برخی این حکم را منحصر در محارم نسبی می‌دانند وبرخی دیگر بنابر اطلاق واژه‌‌ی «محرم» در روایات مربوطه، محارم رضاعی را نیز مشمول این مجازات می‌دانند. اما قانون مجازات اسلامی 92 در ماده 224 مطابق دیدگاه اول بوده و مجازات مذکور را منحصر به محارم نسبی دانسته است. این پژوهش که به روش توصیفی-تحلیلی و با بررسی منابع فقهی، روایی و حقوقی انجام شده، نشان می‌دهد دیدگاه اختصاص حکم مذکور به محارم نسبی، مورد مناقشه است. مهمترین ادله مطروحه عبارتند از نقد ادله مشهور در فقه امامیه (ظهور، تبادر، قاعده درء) و اتحاد ملاک محارم نسبی و رضاعی در فقه اهل سنت. لذا پیشنهاد اصلاح ماده ۲۲۴ قانون مجازات اسلامی 92 به افزودن قید «محارم رضاعی» است. https://www.jccj.ir/article_246707_f27d036bbf9e412aecb00755ee884883.pdf