انجمن علمی فقه جزای تطبیقی ایران فقه جزای تطبیقی 2980-860X 6 3 2026 09 23 Revisiting the Criminalization of HIV Transmission: The Impact of Medical Advances بازنگری در جرم‌انگاری انتقال ایدز: تأثیر پیشرفت‌های پزشکی 1 15 251174 10.22034/jccj.2025.556224.1797 FA حسنعلی رضائی گروه حقوق جزا و جرم شناسی، واحد نورآباد ممسنی، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران. 0000-0002-9313-1952 محمد شمعی گروه حقوق عمومی، مدرس دانشگاه 0009-0007-3237-3978 Journal Article 2025 11 28 This study offers a critical reexamination of the criminalization of HIV transmission and raises a fundamental question: in the modern era—marked by effective strategies such as pre-exposure prophylaxis (PrEP) and treatment as prevention (TasP)—can strict penal policies still be justified? Our central claim is that these scientific developments, particularly the principle of undetectable equals untransmittable (U=U), have destabilized the traditional foundations of criminal responsibility and rendered the proof of mental elements such as intent and recklessness increasingly problematic. For instance, in cases like Neill in Australia, the court overturned the defendant’s conviction based on an undetectable viral load, illustrating that contemporary medical science no longer aligns with outdated criminal law concepts. Ultimately, we conclude that criminalization is not only ineffective but also contrary to justice and conducive to social stigma. Therefore, the future of penal policy should rest upon the pillars of science, prevention, and human dignity. <span lang="AR-SA">ما در این پژوهش به بازخوانی انتقادی جرم‌انگاری انتقال ویروس ایدز می‌پردازیم و این پرسش بنیادین را طرح می‌کنیم که آیا در عصر حاضر، با ظهور راهکارهای مؤثری مانند «پیشگیری قبل از مواجهه» و «درمان به‌عنوان پیشگیری»، می‌توان همچنان به سیاست‌های کیفری سخت‌گیرانه پایبند بود؟ ادعای محوری ما این است که این پیشرفت‌های علمی، به‌ویژه اصل «غیرقابل انتقال»، مبانی سنّتی مسؤولیت کیفری را متزلزل ساخته و اثبات عناصر روانی جرم مانند قصد و بی‌احتیاطی را با دشواری‌های جدی مواجه کرده است. برای نمونه، در پرونده‌هایی همچون «نیل» در استرالیا، دادگاه با استناد به ویروسی غیرقابل اندازه‌گیری، مجازات متهم را نقض کرد و نشان داد که علم جدید، دیگر با مفاهیم کهن</span><span lang="AR-SA">ۀ</span><span lang="AR-SA"> حقوق کیفری سازگاری ندارد. در نهایت، ما به این نتیجه می‌رسیم که جرم‌انگاری نه‌تنها بی‌اثر، بلکه ناقض عدالت و مروج انگ اجتماعی است؛ لذا آیند</span><span lang="AR-SA">ۀ</span><span lang="AR-SA"> سیاست کیفری باید بر محور علم، پیشگیری و کرامت انسانی استوار گردد</span><span lang="FA">.</span> https://www.jccj.ir/article_251174_e6730404f35ada1946885730ce419d3f.pdf